Astrid-Sofie i den store verda.

Sometimes it feels like I´m riding the short bus..

2009-02-27T21:46:00.002-02:00

Roadtrip med Christine

2009-02-26T22:32:00.014-02:00

-Kven har ikkje lyst å bli henta av denne jenta her? Eg kan ikkje sei anna enn at eg gler meg til sumaren og håper på jevnlige besøk! :)

Fine dagar som ikkje vert nytta til heseblesande sykkelturar kan altså gjerne nyttast til køyreturar. Ingenting er som å møta den amerikanske motorvegen i ein taklaus bil, medan håret flagrer og ein gauler med på teksten til Alanis Morisette, Skunk Anansie og Sinead O´connor! Me tok turen til Boulder, mest sannsynlig den mest kjente studentbyen i Colorado full av fleecevestar og syklistar. Dei har tilogmed ei eiga gågate, så det var ein koselig ettermiddag med butikktitting, root beer drikking (det smaker tyggis!) og luncheting. Nam. Og utrulig koselig å vera med Christine etter gamalt!

Boulder var faktisk så sjarmerande at når eg vart spurt om eg ville vera med tilbake torsdagskveld hadde eg ikkje sjans til å sei nei. Eg råna til Boulder med 7 latinoar og storkoste meg. Det var fyrste gangen eg var ute for å dansa i USA, så det var desto gøyare og absolutt verdt dei lettare kamuflerte gjespa mine på fredagen!

Sykkeltur på ein søndag!

2009-02-15T22:20:00.010-02:00

(Nb: Sterke tær-scener.)

Så kva gjer ein når ein etter ei uvanlig tett og snufsande veka endelig kan trekka pusten gjennom nasa og bestemma sjølv kortid ein har lyst å dra fram lommeduken?

Ein legg sjølvsagt ut på sykkeltur! Og for å sjekka i kor god stand lungene var etter den deprimerande stillesitjande (og liggjande) veka, fann eg ut at eg ville sykla opp til buffalo bill si grav omlag 400 m over Golden. Så etter nærare 1,5 timar sykling, kun forbikjørt av diverse SUVár og menn i kondomdrakt (eg sykla berre forbi ein bil, sjå bilde) var eg på toppen! Det vil sei, eg fann jo aldri den ordentlige toppen. Men utsikta var fin, med både Denver og Rocky mountains innan synsvidde:

Og sjølv om eg hadde med meg både fleecejakke, regnjakke, vottar, sjerf og hua klarte eg å bli fryktelig, fryktelig kald då eg sykla ned dei 400 meterane mine. Med hjelm og kvinande bremser noterte eg at eg nærast ikkje hadde kjensle verken i tær eller fingrar. Dette vart stadfesta då eg kom heim og tok av skoa, tre av fem tær på begge bein var gulkvite og kjenslelause. Eg er jo ikkje hypokonder for ingenting, så eg vart lettare bekymra og starta det tidkrevande arbeidet med å få liv i tærna mine.

Ei stund frykta eg at eg måtte amputera, og såg for meg kor latterlig det ville vore å mista fleire tær etter ein 3t sykkeltur. Det tok meg nærare ein time før eg letta kunne observera at alle tedna, inkludert høgre litletå hadde fått fargen tilbake. Ein herleg knallraud farge. Det var då eg såg meg i speilet. Munnen var mørkelilla, og ein kunne sjå alle blodårene mine på overarmane, dei danna eit tett mørkelilla edderkoppnett. Eg var overmåte fasinert, og synst det er fantastisk at eg vart kaldare enn eg kan hugsa å ha vore før etter ein liten sykkeltur. Forstå det den som kan!

Kulde

2009-02-15T22:08:00.004-02:00

Gata mi ein av dei dagane det var smertefullt å ta ut handa av votten for å ta bilde.
Fasinerande damp frå eit kumlokk i Denver. Eg valde å vera turist ein av dei kaldaste dagane så langt, det var under -15 grader og me endte opp med å gå frå cafè til butikk til cafè til butikk. Men det kan jo vera ein koselig søndagsaktivitet det og! :)

Den uoffisielle Coors-turen

2009-02-03T14:59:00.004-02:00

(Eller beviset på at politiet i Golden ikkje alltid får med seg alt som skjer.)

Golden er som de sikkert har forstått ein ganske liten og uviktig forstad. Men i eit tilfelle hevder den vesle uviktige forstaden seg i verdssamanheng, -verdas største bryggeri ligg nemlig i Golden!

Så noko av det fyrste eg gjorde som turist i Golden (i lag med Christine) var sjølvsagt å få ei omvising på bryggeriet. Og då har ein to å velga mellom. Den lange omvisinga der ein ser og lærer litt om korleis ein bygger øl og den korte der ein går rett til baren og får tre gratis øl rett frå tappekranen. Me var kulturelle nok til å gå for den lange, men eg må innrømma at eg hadde vanskelig for å tru at dette var verdas største bryggeri, det såg berre ikkje særleg stort ut!

Dette endra seg på søndag då me var ute på sykkeltur. Me bestemte oss for å fylgja elva mot Denver og sjå kvar me enda opp. Me sykla forbi Coors-bryggeriet utan å tenkja noko særleg over det og fortsatte på bilvegen ut av Golden. Eg stussa litt over at det ikkje var nokon andre bilar på den fine vegen, og eg stussa endå litt meir då den fine asfaltvegen var stengd av og me forstatte på ein jordveg. Me passerte mange spanande bygningar, togvogner og etter ei stund passerte me ein stor siloliknande bygning. Det var då me la merke til at det var 2m høge gjerder rundt oss på alle kantar, og at det var både ein stor motorveg og ein eigen sykkelsti på andre sida av gjerdet. Me var framleis inne på Coors sitt område! Me kikka litt nervøst rundt oss, men såg heldigvis ingen galne amerikanarar med hagle og heller ingen politi. Det var heller fredlig og ganske fint med fleire kunstige innsjøar (som mest sannsynlig vert brukt til brygging av øl), massevis av fuglar, kaninar og ekorn. Det byrja derimot å skumra, og jordvegen vår vart til togskinner. Me var litt usikker på kva ein gal amerikanar (med hagla sjølvsagt) kom til å gjera dersom me vart oppdaga milevis inne i Coors-land så me bestemte oss for å prøva å koma oss ut på den lovlige sida.

Det enda godt, eg pingla nesten ut som siste mann over det 2m høge gjerdet men tok meg saman og kom meg over. Tilbakevegen kjentes herleg lovleg og sulten byrja å melda seg. Kvelden vart avslutta på ein lokal pub med salat, potetsuppe, pizza, bringebæriste og super bowl. Sistnevnte var heller oppskrytt og uforståelig for min del, men eg lo då Bruce Springsteen sklei inn i kameraet og var generelt fornøyd med å ha gjort den lange uoffisielle Coors-turen.

Høgdetrening

2009-01-29T22:22:00.002-02:00

Det er litt morosamt å bu i høgda. Eg liker at det er ei eige oppskrift bakpå muffispakka for ulike høgder, og i dag fekk eg ei forklaring på korlies ein kan få brød til å heva nærare 3000 meter over havet. Og eg lurer på om den kalde kantinekaffien skuldast det lave kokepunktet eller om det er for å sleppa studentar som saksøker kantina for brente tunger?

Golden ligg berre på rundt 1700 meter over havet, så ein merker stort sett ikkje noko til høgda. Bortsett frå når ein etter å ha vore litt sjuk og slapp ei veka bestemmer seg for å legga ut på joggetur. Det gjekk bra ei god stund, så lenge at eg kom meg langt heimefrå og var ganske fornøyd med eigen form. Så slo høgda og kulda inn. Halsen vart full av slim og brystet snørte seg saman. Eg var kome meg så langt vekk at den varierande gåinga og småsprininga på heimvegen forsinka meg nok til at eg måtte gå på telemark-ski møte utan å dusja fyrst. Herrrrlig.

Det vert meir høgdetrening på laurdag, då skal eg stå på telemarkski for fyrste gang!

For min eigen tryggleik.

2009-01-24T06:56:00.004-02:00

Eg vart stoppa av politiet i dag. To politibilar kjøyrde inn på fortauet bak meg med blinkande lys og ba meg bli ståande og visa fram legitimasjonen min.

Vanligvis hadde eg nok vorte litt nervøs i ein liknande situasjon, men eg kunne ikkje halda låtten tilbake. Eg vart stoppa av to politibilar fordi Gorgeous, Christian og eg hadde lyst å sjå om me kunne måla kor fort me sprang med ein fartsmålar som er laga for bilar. Medan me sprang 30 meter midt i den aude gata, sneik politibilane seg inn bak oss, stoppa oss og gav oss ei skjennepreike fordi me sprang i vegen og ikkje brukte fortauet. Det var for vår eiga tryggleik.

Det imponerer meg at politiet var på plass akkurat i det augneblinket me gjorde noko uregelmessig, og det imponerer meg endå meir at dei brukte to bilar for å sjekka ut kvifor nokon raringar sprang midt i vegen. Og så forundrer det meg at det offentlige til tider er så utrulig opptatte av min sikkerhet, medan det er få ordningar som er til for å faktisk ta vare på tryggleiken til den enkelte. Som eit vilt forlsag kunne ein kanskje prioritert offentlige helsetjenester og trygdeordningar før ein satt inn ressurar på å stoppa studentar som tester ut korlies ein fartsmålar fungerer. For alle sin tryggleik.

Huset på prærien

2009-01-16T16:42:00.004-02:00

Huset mitt som eg deler med to venezuliasnke studentar. Det er eit veldig fint, stort og koselig hus plassert passe sentralt 15-20 min gange frå campus. Det er ei slags sentraloppvarming så det er vanligvis varmt og godt, men når det bles går vinden tvers igjennom rommet mitt så eg må halda godt fast i dyna. Hi natta drøymde eg at sykkelen min reiv seg laus frå terassen og flaug rundt og knuste bilar i Golden så no har eg begynt å låsa den fast i rekkverket.

Golden

2009-01-15T19:23:00.011-02:00

Her kjem ein liten smakebit frå Golden. I går var eg oppe på ein av fothaugane (foothills) og det var ganske kult å sjå høgblokkene i Denver i eine retningen og fjell på fjell i andre. Frå toppen er det ikkje så vanskelig å sjå for seg cowboyar eller indianarar som rir nede i dalane og det er litt spanande at ein kan finna både bjørnar, hjort, fjell-løver (puma?) og klapperslangar i fjella her. I tillegg er det fyrste gang eg har sett vill kaktus omkransa av snø.

Golden sett ovanfrå, me hadde 20cm med snø for eit par dagar sidan, men som de ser har det meste smelta.

Utkant-Golden.

Ynglingshaugen min (og foreløbig den einaste eg har vore på).

Astrid-Sofie, the earlybird!

2009-01-12T19:20:00.003-02:00

Hah, jet lag kan gjera utrulige ting sjølv med dei mest inngrodde B-menneske. Eg nyt fortida luksusen som fylgjer med min nye (sjølvdefinerte) A-menneske status.

Ulempen er sjølvsagt at eg byrjer å gjespa usjarmerande i 8-9 tida. Fordelane er mykje større!

Eg kan vera oppe så lenge eg vil (til ca 11) og eg vakner av meg sjølv i sjutida. I staden for å slumra i 20 min står eg opp 15 min før klokka ringer, og eg er på universitetet opp til ein halv time før eg strengt tatt må. På lørdag rangla eg skikklelig og la meg klokka halv to, når eg sov heilt til klokka 11 søndag hadde eg fått 9,5 timar søvn og var meir enn klar for å ta fatt på dagen.

Eg prøver å ikkje vera blærete, men eg må jo innrømma at eg liker å vera fyrstemann på lesesalen og ein skal ikkje sjå vekk for at eg ser overbærande på klokka når student nr 2 kjem gjespande inn døra. Sånn innerst inne innser eg at dette er for godt til å vera sant, så eg satser alt på å gjera mest mulig ut av det så lenge det varer.

Mitt fyrste møte med USA

2009-01-09T14:24:00.005-02:00

Eg skjønte fyrst at eg var komen til USA då eg gjekk ut av flyet og såg dei staselige indianarhøvdingane på veggen, gamle svart kvitt bileter med stolte menn og kvinner, bratte naser og vasskjemma svart hår. Dette er ekte tenkte eg, ekte.

Etter indianarar kan ein ikkje anna enn å forventa at det var to smilande cowboyar som viste veg til sikkerhetssjekken. Og eg måtte smila for meg sjølv då eg iakttok cowboydama som viste meg kvar eg skulle stilla meg i kø. Kvit skjorte, semska skinnvest og cowboyhatt. Under cowboyhatten hadde ho pryda øyrene med store plastikk klipsøyredobbar som såg ut som bjørnar, øyenbryna var vakkert nappa og teikna opp på nytt ein halv cm høgare oppe, levis 501 buksa hang laust i livet og eg vart letta av å stadfesta at dei kvite jobbeskoa var av merket Nike. Så langt var USA som forventa.

...

Det eg er mest imponert over så langt er klisjemessig nok gjestfriheten til dei eg har møtt. Veiledaren min lot meg bu hjå han fram til eg hadde kome meg i orden i det nye huset mitt, ein kamerat av ein student på prosjektet mitt lånte meg utan å tvila ei diger ny seng som eg kan ha dei 4 månadane eg er her, og alle tilbyr seg å skyssa meg om eg treng hjelp til å flytta fleire møblar. I tillegg helser dei fleste deg med eit smil og spør korleis du har det. Det er ei høfleg frase men likevel trivelig. Eit anna utslag av amerikansk vennlighet er at den lokale babtistkyrkja arrangerer garasje give-away for internasjonale studentar kvar haust og at Ted låner vekk syklar gratis så lenge dei vert levert tilbake i god stand.

Som nykommar føler eg meg til tider ganske dum, som når eg trengte opplæring for å bruka den svære og gamle vaskemaskina eller ikkje heilt forstod at støvstugaren faktisk var ein støvsugar (og ikkje ein fancy teppevaskar). Ellers skulle eg gjerne hatt eit bilde av meg sjølv då eg forlot bussen i går og bar mine gigantiske bærenett bort til "drive-in"-minibanken for å ta ut pengar. Bilen som kom etter meg rista oppgitt på hovudet og det er ingen tvil om at eg er eit utskudd i bilens land. Sambuarane mine køyrer til univeristetet kvar dag sjølv om det er maks 15 minutt å gå og om ein har lyst å gjera innkjøp er det lite vits i å rusla ned til hovudgata. Golden er likevel ein sjarmerande liten by, så eg har trua på at det vert eit bra halvår. Følg med!

Forseinka julefeiring

2007-07-10T11:00:00.000-03:00

I går snødde det i Buenos Aires!! Karla satte på julemusikk og me dansa og var glade. Det er visst 89 år sidan sist, så me var ikkje dei einaste som var nøgde! Diverre fekk eg aldri sett snøen på bakken, er usikker på om det er fordi den aldri la seg i gata mi (lenger kom eg meg ikkje i og med at dagen var satt av til å studera) eller om eg stod for seint opp i dag. Uansett; klimamessig har året vore ein knallsuksess, med både ekstreme haglvær og snø, fagmessig trur eg at eg er på veg mot eit nytt sjølvmord, men det kan eg skriva meir om dersom eg overlever eksamen i morgon.

Ein ganske vanlig, men herleg dag!

2007-07-07T01:19:00.000-03:00

I dag skin sola. Det er eigentleg ikkje uvanlig, men i dag skin den så overbevisande at temperaturen har bestemt seg for å krypa opp mot 20 grader. Det er ein fin dag! For meg vart den ekstra fin fordi eg har levert inn siste skriftlige innlevering i eit fag og stått på deleksamen i det andre. To gode nyhender på ein herleg dag.

Sidan det er ein herleg dag, bestemte eg meg for å spasera litt på costa nera før eg tok bussen heim frå universitetet. Eg gjekk og naut stilla og såg utover elva, heilt til eg vart avbrutt av lyden frå eit fly som tok av. Eg innsåg at eg spaserte langs ein 8 felts veg og vart atter ein gang forundra over kor relativ definisjonen av stilleheit er.

Ja, ja.. No har eg 2 eksamenar att og så er det adios UBA. Kjem heim den 28/7 så då er eg klar for å sjå deko alle att! Men inntil då koser eg meg her og satser på fleire herlege dagar!

2007-06-28T00:25:00.000-03:00

Storbyen
sit seg på deg
og trykkjer deg ned i asfalten
ha ha, ler den
kjenner du deg makteslaus no?

Vinter

2007-06-14T15:41:00.000-03:00

Det er vinter i Buenos Aires, iallefall sein, sein haust. Temperaturen ligg i underkant av ti grader og det er kaldt og guffent. Eg er forkjølt og trur eg har litt feber, sit i leiligheita med ullabbar, skjerf og pledd og synst aldri så lite synd på meg sjølv. Ute er det grått og eg ser vinden som ruskar i trea, det er uvær på veg. Heldigvis har eg funne fram til Arnhild sin Emiliete, gjort eit par små endringar og kome fram til den perfekte forkjølelsesteen:

skiver av fersk ingefær
svart pepper
kanel
honning
melk
svart te
kokande heitt vatn

.. og dersom ein vil ha litt ekstra guff kan ein eventuelt hiva oppi litt chili!

Karla ler av meg og seier at eg drikk suppa, ikkje te. Det bryr eg meg derimot ikkje mykje om, kva veit vel mexicanarar om forkjølelseste?

Orden.

2007-05-14T19:41:00.000-03:00

Nyklupt haar og eit fag mindre. Eit meir organisert hovude og ein tommare timeplan. Eg trur det er positivt. Eg har laant ei Frode Grytten bok av Trygve og irriterer meg over at han skriv vi og gikk, medan han er kjend for aa vera ein nynorskforfattar. I dag vaska eg badet, rydda i kleda mine, vaska opp, rydda leiligheten, vaska klede og gjekk paa internettkafe. I kveld skal eg lesa.
Orden.
Eg trur det gaar bra berre eg rydder opp litt. Karla er sjuk. Hoeg feber og svettetokter. Doktoren sa at det er viktig aa lufta ut virusa. Eg lufter, Karla frys. Om eg vert sjuk kjem eg til aa angra paa at eg ikkje leste i helga, men helger er koseligare om ein ikkje les. No skal eg kjoepa mat og henta Karla sine klede paa vaskeriet. Venter til i morgon med aa levera mine, eg skal trena fyrst.

surrehovud, ¿eg?

2007-04-30T19:09:00.000-03:00

Jaja, no er de nok nysgjerrige paa kvifor det aldri kom noko nytt innlegg fraa ny fancy leilighet. Det lurer eigentlig eg og paa. Men eg har det altsaa ganske saa fint, har byrja aa aktivisera meg. Saa no trener eg litt og danser litt og det er veldig kjekt. Mykje kjekkare enn aa studera. Eg har leika med tanken aa droppa eit fag, saann at eg berre tar to. Og no ser det nesten ut som eg maa gjera det, i og med at nokon nettopp fortalde meg at midtsemesteren i fag nr 3 (statfys) er paa onsdag om ein dag og ikkje onsdag om ei veka saann som eg trudde. Alle som har tatt statfys forstaar at ein ikkje laerer seg statfys paa ein dag, men eg tenkte eg skulle gjera eit halvhjerta forsoek allikavel. I morgon. I dag skal eg til Maija og Mattias og feira Wappu. Eg var eigentlig tenkt aa gjera noko fornuftig, men Karla vil ikkje gaa utan meg, saa eg er overtalt og det vert sikkert kjekt! Ellers er eg skamklupt, eg som var byrja aa verta glad i dei lange solbleika kroellene mine var saa dum aa stola paa ein argentinsk frisoer. No har eg ein av dei verste hockeyfrisyrene eg har sett sidan aattitalet. Eg forklarde at eg gjerne ville behalda lengda, saa eg endte opp med omtrent 30 lange pjuskete haarstraa som eg kan samla i ein veldig tynn hestehale. Eller kanskje eg skal fletta dei til ein rottehale. Eg faar sjaa.

Mi eiga seng!

2007-03-22T20:30:00.000-03:00

Eg har faatt meg leilighet!! Og kjoept meg seng som eg har malt gul. Bur med ei meksikansk jenta i flottaste palermo og gleder meg allereie til mi fyrste natt i ny leilighet som vert i natt.. Fyrst maa eg berre faa tak i ein taxi, skru saman senga mi og vaska golva. Caroline kjem i morgon tidlig saa det er perfekt timing som vanlig. Juhuuuuu.. Neste innlegg vert fraa fancy leilighet, hurra!

Kulturhovudstaden

2007-03-18T22:30:00.000-03:00

Det er eigentleg litt rart å vera tilbake i Buenos Aires, på mange måtar er alt det same

samstundes som det er mykje som har endra seg. Av den faste venegjengen min var det berre Katrin igjen, men då ho reiste tilbake til Tyskland i går er eg rett og slett nøydd til å finna meg nye venar. Til no har det gått ganske bra. Eg vart kjend med ein gal australianar i Salta, som seinare kom til Buenos Aires og introduserte meg for halve hostellet sitt. Så i dag har eg vore på marknaden i St. Telmo med ei jenta frå Guatemala og ein gutt frå Mauritsius, morosamt å vera turist igjen! Ellers har eg vorte ven med ein åttandedels nordmann som har lyst å læra seg norsk, tatt oppatt kontakten med eit par argentinske venar, og sånn i bunn og grunn trur eg det skal bli eit flott semester!

Det forutset sjølvsagt at eg finn ein ny plass å bu, eg har sagt opp rommet mitt frå og med fredag (same dag som Caroline kjem på besøk), noko som gjer at eg har 4 dagar på meg før eg verkeleg må ha ein ny stad å bu!

Av gamlehusnytt kan eg blant anna nevna den fantastiske St Patricksfesten me arrangerte på fredag (då angra eg meg nesten på at eg er på flyttefot)! Berre synd at det var ein hagefest og det regna så mykje at ein ikkje kunne kryssa hagen utan å verta våt halvvegs opp til knea! At ein heller ikkje kunne kryssa dei fleste vegar til fots førte til at av dei 100 inviterte dukka det kanskje ikkje opp meir enn 70, det var kanskje lika greit. Eg har lagt ut bileter, men det må nevnast at eg ikkje kom på å ta bileter før i 5-6tida då dei fleste var på god veg heim.

Ellers er det alltid kjekt å kunna avbryta eksamenslesing med ein liten gratiskonsert, at det er rundt 200 000 andre mennesker som tenkjer det same gjorde ikkje kvelden mindre spesiell! Og, dette er kanskje det tøffaste. Akkurat no sit eg å høyrer på Roger Waters, live, og om han gjentek konsertprogrammet sitt frå i går kan eg sikkert sovna til "Another brick in the wall" i dag og! Berre ikkje spør meg korleis eg har klart å ikkje få meg konsertbillettar når han speler konsert 500 meter frå huset vårt, det er ikkje alt ein kan snakka om.

Tilbake til kvardagen

2007-03-04T14:53:00.000-03:00

Så no skal eg finna meg ein plass å bu og lesa til eksamen. Veit ikkje om det vert så mykje blogging framover, men eg har lagt ut dei siste bileta frå ferien min! :-)

Går det an å reisa aleina utan å vera aleina?

2007-02-27T19:48:00.000-03:00

Etter at Trygve forlot meg aleina og forvirra i La Paz, utan nokon større plan enn at eg skulle i retning Buenos Aires, auka kjekkleiken av å reisa aleina proposjonalt med tida. Heldigvis!

Mi reisa byrja med ein tre timars busstur, der eg var saa heldig aa sitja attmed ein militæroffiser som ikkje synst det var noko rart å leggja an på meg sjoelv om han var 45 år, hadde kona og to born.. No forstod eg ikkje heilt at han la an på meg før etter at han hadde hjelpt meg å finna hostellrom, vist meg rundt i heile Oruro og spandert lunch paa meg. Om kvelden gjekk eg ut for aa eta middag, aleina. Det viste seg aa vera lettare sagt enn gjort. Heile byen var i dvale etter karnevalet, og eg fann ikkje ein einaste restaurant. Då eg passerte hovudplazaen i byn ropte nokon etter meg, og eg (som ikkje hadde noko betre aa ta meg til) fann ut at eg skulle sjå kva dei ville. Det var to gutar i slutten av tenåra som sat og drakk øl. Eg slo meg ned i lag med dei, og fann ut kva Bolivianske ungdommar synst om baade USA sin posisjon i verda, miljøspørsmål og Evo Morales. Eg hadde det særdeles fint og vart nok ein gang overraska då han eine hadde lyst å vera med meg inn på hostellet mitt. Mi fyrste lekse som aleinereisande lært.

Neste etappe var ein åttetimars busstur til Uyuni. Lonely Planet fråråder å ta buss på denne røffe strekninga, men alle togbillettar var utsolgt og mine lokale heltar sa alle at det ikkje var noko problem. Det tok ikkje lang tid før eg var glad for at eg hadde fått meg vindaugsete. Bussen rista såpass at bagasje ramla ned i hovudet på folk rett som det var. Eg oppdaga og at bolivianarar må vera nokon av dei beste sovemenneska i verda, dei sov som steinar gjennom heile bussturen. Vel framme i Uyuni vart eg med på ein saltørkentur som gav meg vener til kveldens middag. Det er forresten veldig tøft med salt:

Ny dag, ny busstur. Eg kan leggja til at bussar i Bolivia stort sett enten går eller kjem fram til destinasjonen mellom 2 og 6 om natta. Berre for å vera sikre på å frårøva reisande all nattesvevn. Denne strekninga var litt verre enn den forrige, såpass at dei hadde byta ut buss med jeep. Som gringa hadde eg fått tildelt dobbel så stor plass som alle dei andre bak i jeep-bagasjerommet (mest sannsynleg betalt 10 gangar så mykje) og lærte lekse nummer to. Etter ein halvtime med dårleg samvit fordi eg hadde så god plass byta eg vekk setet mitt til ei mor som reiste med ein liten gut. Ho sa knapt nok takk, og eg angra meg bittert då eg oppdaga at hennar sete berre var eit halvt sete med ein metalldings som gnog seg opp i baken min. Etter tre timar var me framme i ein liten landsby der eg fekk beskjed om at neste buss gjekk om to timar. Fekk meg nokon gringovener og åt lunch med dei.

Eg fortsatte bussturen med gringovenane mine til den Bolivianske-Argentinske grensa (kun avgbrutt av eit totimars girkassesamanbrudd etterfulgt av ein time ståande på ny overfylt buss). Dei var veldig koselige og eg var glad for å kryssa grensa i godt selskap. Så glad at eg fann ut at eg kunne vera med dei heilt til Salta, men midt på natta fekk eg angst og innsåg aleinereiseleksa nr 3. Når ein reiser aleine har ein muligheten til å gjera kva ein vil, då kan ein ikkje reisa forbi ein av dei vakraste delane av Argentina berre fordi nokon andre ikkje synst det er verdt å sjå. Eg forlot bussen klokka tre om natta i ein landsby. Gringovenene mine synst nok eg var rarare enn rarast, men eg hadde ro i sjela. Heilt til eg oppdaga at det var fullt karneval igjen, nok ein gang vart eg dusja med både skum og vatn og hostellrom var ikkje å oppdriva. I firetida fann eg ut at nok fekk vera nok. Det var tid for hotell. Heldigvis for lommeboka mi viste det seg at det store hotellet med svømmebasseng var eit ordentlig spøkelseshotell. Det hadde nok vore eit ordentlig luksushotell på åttitalet, men no fekk eg meg aleinerom for 60 kroner. Med eige bad, varmt vatn, reine handdukar, balkong og frukost. Ikkje verst.

Ny dag, ny buss. Denne gangen ein ordentlig argentinsk buss, med plass til beina utan overhengande fare for verken motorstopp eller bagasjedropp. Og attmed meg sat verdas koseligaste argentinske jenta, Noelia. Ho inviterte meg rett og slett til å sova med seg i teltet sitt, og eg lærte aleinelekse nummer 4; ein seier ikkje nei til eit godt tilbud. Så sånn vart eg kjend med venninna hennar, dei galne venane til venninna hennar og halve campingplassen. Eg oppdaga og at i Argentina bør ein reisa med telt. Det er då ein møter alle dei tøffe argentinarane!
Og om eg ikkje forstod halvparten av alle vitsane som vart fortald (det er utrulig mykje lettare å forstå både ecuadorianarar, peruanarar og bolivianarar), hadde me det skikkelig fint! Og eg har fått nokon å besøka både i Rosario, Cordoba og ein ny ven å henga med i Buenos Aires.

Så er me komen til slutten, Salta. Eg ville helst avslutta turen med stil og la meg inn på eit Lonely Planet hostell. Der tok det meg omlag ti minutt og få ei venninna for å utforska byen, og om kvelden samla me saman ein gjeng for å eta middag. Lenge sidan argentinsk grillmat har smakt så godt! Nam, nam.

Konklusjon; det går an å reisa aleina sjølv om ein ikkje liker å vera aleina, det kan faktisk vera riktig så kjekt!

Snoestorm og daarlig sikt

2007-02-19T16:25:00.000-03:00

Kven skulle tru at snoe og daarlig sikt skulle setja ein stoppar for oss i Bolivia? Eller eventuelt, kven er saa dum at dei trur paa reisebyraadama naar ho seier at det alltid er fint vaer om natta og sol om morgonen for saa aa skya over om ettermiddagen?

Dette var iallefall planen min;

Astrid-Sofie (Trygve og guiden vaar Miguel) soler seg i glansen og solskinet paa toppen av Huaina Potosí (6088 meter over havet).

Og det byrja bra! Me kom til base campen laurdag morgon, aat lunch og vart med guiden vaar til botnen av isbreen for aa oeva oss paa aa gaa med stegjern (crampones), bruka isoeks og for min del rappelera. Eg vart litt bekymra daa eg glad og letta kom meg opp (og ned) ca 10 meter og Miguel fortalde oss at for aa koma til toppen var det eit teknisk stykke paa 250 meter og 80 graders helling.. Hoho, kanskje difor turen var berekna paa folk med erfaring?

Uansett, "det uforutsette" byrja i 4-tida, natt til sundag. Eg vakna av at teltduken som hadde vore godt over ein meter over hovudet mitt no paa merkeleg vis hadde sunke ned til nokon faa klaustrofobiske centimeter. Eg forstod ikkje heilt kva som hadde skjedd foer Trygve vakna og fastslo at det snoedde. Han fekk rista vekk snoen og stramma teltduken slik at resten av natta gjekk forhaldsvis dramtikkfritt, sett vekk fraa at det meste vart lettare vaatt og eg fekk for meg at teltduken trengte eit spark eller tre minst ein gang i halvtimen og dermed nedprioriterte den gode nattesoevnen.

Paa grunn av litt ny, kram snoe, sko i str 44 (tunge!), hoegda og stor sekk vart oppstiginga til campo alto (5132m) litt tyngre enn berekna. Men guiden troesta meg med at han hadde maatta baera sekken opp til campen for andre turistar utan at det hadde hindra dei i aa naa toppen, med andre ord,- eg var klar som eit egg!

Natt til i dag, mandag, var det tid for den store styrkeproeven. Me stod opp klokka tolv om natta, aat litt frukost og halv eitt var me klare med plastikkstoevlar, stegjern, sikringstau, hovudlykter og isoekser. Det snoedde framleis tett, noko som foerde til at det var tungt aa gaa og naerast ingen sikt. Det var nermast som eg byrja aa tvila paa reisebyraadama.

Ein god time seinare var det avgjort, paa veg opp eit bratt heng (for aa koma oss vekk fraa alle dei tildekka issprekkene som var lenger nede paa isbreen) spurde eg guiden om det ikkje var fare for at all nysnoen paa toppen kom til aa rasa ned over oss. Jo, sa guiden. Og det var omtrent daa Trygve foreslo at me skulle snu, (eg hadde allereie spurd guiden om det same med gjentatte hoever). Og saann vart det. I staden for aa straala oss i glansen paa 6088 meter snudde me paa omlag 5400, ca 100 meter under den argentinske campen. Det er ingen skam aa snu i tide, men om eg nokon gong kjem meg tilbake til La Paz, har eg visittkortet og telefonnummeret til guiden. Eg har lyst aa koma meg opp paa toppen!!

Carnival y lago de Titicaca

2007-02-16T11:45:00.000-03:00

Tenk aa kunna kombinera ein vannvittig, pulserande karnevalfest med den fasinerande, vakre Titicacasjoen! Eg er ikkje heilt sikker paa kva som imponerte meg mest, korleis dei fattige innbyggjarane i Puno klarer aa stabla i hop ein vekelang kostymeparade med dei mest fargerike og fasinerande kostymane eg har sett i mitt liv, eller korleis oeyfolket paa dei flyande oeyene kom paa at dei kunne byggja sine eigne oeyer for aa goeyma seg vekk fraa dei valdelige inkaene.. Kanskje det som imponerte meg mest er at folk framleis bur paa sine flytande oeyer, med solcellepanel og tv, og at ungane ror inn til Puno kvar dag for aa gaa paa skule. Eller korleis den litle tappen paa maks to aar klatra i stigar og master paa sivbaaten deira som om han skulle vore ein fullt vaksen sjoemann.

Og nok ein gang vart eg litt skremd over korleis sivilisasjonen sprer seg. Me overnatta hjaa ei koseleg gamal dama paa oeya Amanti, ho og mannen hadde inverstert i solcellepanel for aa faa straum, og no maatte dei betala rundt 200 kr i maananden i avdrag. For aa klara aa tjena inn dette beloepet har dei maatta opna huset for turistar. Saa medan mannen hennar bur mesteparten av tida i Puno for aa kapra turistar paa kaia der, set kona heime og venta paa turistane medan ho strikkar huer og vottar for aa selja som ei ekstra inntekt. Eg veit ikkje kva straumen vert brukt til, maten vart framleis laga paa vedovn og vatnet tappa rett fraa bekken. Me fekk kjeft daa me hadde lyset paa om kvelden for aa spela kort.

Ellers har eg sett steinen som gav liv til sola og maanen i fylgje inkafolket, og spelt floeyta paa ein fjelltopp paa isla del sol. No er eg i La Paz og har det fiiiint!

Bilder lagt ut!

2007-02-12T16:45:00.000-03:00

Inkaland

2007-02-08T22:42:00.000-03:00

Tenk aa ha ditt eige sjokoladetre i hagen? For ikkje aa snakka om ein kaffibusk, ein cocaplantasje, tobakkstre eller rett og slett verdas toeffaste buskvekst om ein liker aa mala seg raud i ansiktet. Sistnevnte er sant nok typisk for hoegjungelen, heller enn inkaland, men me var saa heldige aa faa oppleva begge delar paa vaar alternative spasertur til Maccu Piccu.

Og medan det forundrar meg at dei klarte aa finna ut korleis ein gjer kakaoboenna til sjokolade og brann kaffiboenna for aa laga kaffi, forstaar eg godt at inkaane byrja aa tygga cocablad, det er ikkje berre, berre aa klatra opp hundrevis av meter i naerare 3000 meters hoegde medan sola steiker.. Ein kan verta sliten av mindre! I tillegg til at inkaena var glade i musikk, og likte aa spela floyter. Eg har kjoept meg inkafloeyta hjaa lokal spelemann og maa sei at aa spela floeyta samstundes som ein gaar er endaa tyngre enn berre aa gaa. Det verste er imidlertidig at sjoelv om eg veit at den kan laga fin lyd, har eg framleis ikkje funne ut av hemmeligheten.

Saann generelt synst eg inkaene virker som eit veldig bra folk. Litt krigerske kanskje, men dei fekk gjort utrulig mykje utav dugnadsaand og arbeidsglede! Og dei tilbad perfeksjonismen, ein mann kunne gjerne jobba eit heilt liv med ein stein for aa faa den heilt perfekt. Paa den maaten fekk dei laga baade solur, "solportar", stjerneobservasjonshus og laboratorium. Samstundes som dei hadde sitt eige knutesystem som fungerte som eit skriftspraak. Alt dette vart sjoelvsagt forbudt av dei snille spanjolane.

Difor synst eg det er kjekt at cuscueñarane endelig faar vera stolte av opphavet sitt og kan visa fram kulturarva si til alle turistane som kjem. Og det er flott at det framleis finst folk som har quechua som sitt fyrste spraak, sjoelv om det vert litt vanskelegare for meg aa forstaa spansken deira. Alt i alt synst eg det er viktig aa tenka paa alle dei baerekraftige kulturane som vart knust av kolonismen,- lurer paa korleis Peru hadde sett ut i dag om dei hadde faatt utvikla seg utan innblanding?

antibiotika og mate de coca

2007-01-31T20:06:00.000-03:00

Det er alltid spanande aa vera ute aa reisa, det er saa mange eksotiske sjukdommar der ute som berre venter paa ein nordmann til aa koma forbi saann at dei kan slaa seg laus.. Ein har dei kjedelige diaresjukdomane, som dei fleste reiseglade har opplevd og som eg difor ikkje gidd aa bruka mykje tid paa. Men saa har ein òg mange spanande betennelser og parasittsjukdomar. Til doemes klarte den uskuldige augebetenninga mi aa spre seg gjennom halve ansiktet og heilt ut til det eine oyera, saa no har eg levd ei veka som i ei luftbobla under vatn, utan aa hoeyra mestearten av det folk proever aa sei meg. Men etter to moete med det peruanske helsevesenet er eg no den glade eigar av 4 medisinar som skal takas forholdsvis kvar 6, 8 og 12 time. Det betyr sjoelvsagt at tankane mine stort sett surrar og snurrer rundt aa rekna ut neste medisin-tidspunkt, og proeva aa legga desse saann at eg iallefall faar meg 6 timar god nattesoevn..

Av andre eksotiske sjukdomar kan eg nevna hoegdesjuka som jo saa vidt vart nevndt i forrige avsnitt. Men no har eg oppdaga indianarhemmeligheten, saa den skal ikkje faa ta meg ein gang til. Vaare fyrste dagar her i Cuzco har stort sett gaatt ut paa aa ta medisin, bevega seg laaangsomt, sova og ikkje minst drikka mate de coca. I dag fann eg ut at for mykje mate de coca kanskje ikkje er saa bra i og med at eg vart baade litt svimmel og rar, men det kan jo og vera hoegda, det veit ein aldri.

Den mest eksotiske sjukdomen til no er likevel skabb. Eg var saa heldig aa verta kjend med to utrulig bra jenter paa hostellet mitt i Lima, men ein av dei siste dagane oppdaga Nikkie at ho hadde skabb, saa no gaar eg berre aa venter paa at eg skal sjaa spor av ekle parasittar paa armane mine òg.. Heldigvis skal det ikkje smitta saa lett, saa ein haaper paa at eg slepp unna med frykten!

Det beste er jo at til tross for alle desse (eller paa grunn av?) eksotiske sjukdomane, er det utrulig kjekt aa vera paa tur! Og det er ikkje til aa sjaa vekk fraa at eit samanklistra auga og usjarmerande utslett kan vera med paa aa halda vekke dei til tider plagsomme gringojaktarane. Og om eg ikkje hadde maatta oppsoeka gonzales klinikken hadde eg nok aldri sett soer amerika si stoerste samling av oelboksar (som til og med inneholdt 3 hansaboksar) eller den fasinerande "altmuligrart" utstillinga som ein kunne sjaa paa medan ein stod i koe.. Ein veldig god ide for norske sjukehus!

Og saann til slutt kan eg jo leggja til at allmenntilstanden er saerdeles bra, saa bra at me (Trygve og eg) har tenkt oss paa ein 4 dagars sykkel/gaatur til Maccu Piccu i morgon! Livet er med andre ord heilt allright!

2007-01-22T02:21:00.000-03:00

Kortid foeler ein seg friare enn naar ein har pakka med seg alle tinga sine, og suser forbi dei vakraste strender, oeyer og klipper paa eit humpete lasteplan?

Det er nesten som at det ikkje gjorde noko at destinasjonen vaar (som var skjult bak ein faktaboks paa kartet i guideboka) aldri vart naadd og me endte opp paa nattbuss til Quito i staden. Det er nesten slik at det ikkje gjorde noko at dei spela combia heile natta, at dei skrudde opp lyden litt etter litt for kvart stopp, eller at oereproppane mine laag fint pakka nede i lasterommet. Det gjorde nesten heller ingenting at nokon frekke tjuvar opna sekken og stjal handduken og sovesingleten min. Berre saa synd at Quito ligg hoegt oppe i andnesfjella, og at mangel paa soevn/ro dei fyrste dagane kan foera til hoegdesjuke. Og det var nok kanskje ikkje saa lurt aa gaa ut fyrste kvelden. Iallefall ikkje om ein vil unngaa 2 dagar i typisk slapp tilstand utan evne til aa eta eller forlata senga.

Men, men.. Ein laerer jo tross alt av sine eigne feil, og i dag har eg klart aa stabla meg saapass til fots at eg har faatt sett det viktigaste av det viktigaste av turist-Quito, og eg har ein halv dag til i morgon, saa kanskje eg faar sett noko av det nest viktigaste.. :-)

Ellers maa eg sei at surfing er supergoey, men at sola rett under ekvator er skummel og kan foera til baade solbrenthet og augebetennelse.. Sann sett tryggare i hoegda!

Ein cowboy kom ridande til byn..

2007-01-14T16:29:00.000-03:00

Daa er eg altstaa tilbake igjen til sivilisasjonen etter 3 dagar i den Ecuadorianske fjellheimen. Og sjoelv om eg foeler meg litt generelt moerbanka etter lange dagar paa hesteryggen lengter eg allereie tilbake, og har byrja aa leika paa nytt med tanken om aa proeva aa verta gaucho (gaucha?) i Patagonia. For, det er ingen foelelse som er saa braa som aa galoppera bortover ein fjellsti, for saa aa sakka litt ned, helsa og snakka nokon ord med dei gamle damene (med typisk ecuadoriansk hatt og fargerike "sjal") og vinka til ungane som ser med beundring paa cowboyhatt og hest. Eg trur ikkje raud ferrari hadde vakt noko saerleg stoerre oppsikt.

Ellers vart eg naerast sett paa som ein sirkusattraksjon. Eit illustrerande eksempel kan vera naar me var paa besoek hjaa broren til guiden vaar (Pupu). Etter aa ha vist oss inn i stova si var det fyrste han spurde meg om kor tung eg var og derretter lurte han paa hoegda mi. Men han var ikkje fornoyd med dette saa han lurte paa om eg hadde fotokamera, kor mykje det kosta og saann i same slengen kor mykje klokka mi kosta. Naar han var ferdig med desse spoersmaala fortalde han oss om oksane sine, og soenane sine for saa til slutt aa konkludera besoeket med aa spoerra om eg kunne tenkja meg aa gifta meg med den eine soennen hans.. Ekstra morosamt naar eg tilfeldig endte opp med aa spela fotball med denne soennen seinare paa kvelden og ikkje heilt forstod kven det var foer eg spoerde han om han kjende sin eigen far..

No var nok baade guiden vaar og broren gode gamledagse bygdeoriginalar. Saann sett var det mykje meir interesant aa snakka med det ekteparet me sov hjaa fyrste natta. Mannen i huset, Felipe, var lokalpolitikar og hadde lyst aa leggja provinsen tilrette for turistar, medan kona Iness var ei typisk koselig gardsdama. Ho stilte opp med verdas beste oerret og dei inviterte oss til aa koma tilbake paa besoek kortid det skulle vera. Av andre eksotiske opplevingar (som ikkje burde vore eksotiske for meg) var cafe con leche med ordentlig kumelk rett fraa kua. Heilt aerleg smakte det nok litt for mykje ku for meg men det proevde eg aa halda for meg sjoelv.

Saann ellers vart eg veldig fasinert over kor likt fjellet her er med fjellet heima. Tilogmed husa likna paa gode gamledagse norske trehus. Og i 2500-3000 meters hoegde er klimaet rett under ekvator ganske likt med sumarfjellklimaet i Noreg.

Saann for aa avslutta eventyret vaart (og bli litt betre ven med ledd og musklar) tok med oss ein tur paa spa (spesialtilbud fraa han som solgte oss rideturen). Og om rideturen var ei reisa tilbake i tid, kan ein sei at spaen fortsatte i same tradisjonen. Me fekk gjoerma i ansiktet og vart satt opp i ein saann dampboks som dei har i Donald. Veldig festlig. Oda gjekk saa langt som aa kvalifisera det som ein sjuk, sjuk ting. Men no kjennes huda mi ut som babyhud, det er sol ute og eg er fornoygd og glad!!

Peru - Ecuador

2007-01-09T21:50:00.000-03:00

Daa er eg altsaa komt meg ut paa tur! Moette Oda som planlagt i Lima, og saa reiste me til Huanchaco ein soet liten surfe-fiskarby litt lenger nord i Peru. Me var der eit par dagar og slappa av, festa og saag ein Moche-ruin (kulturelt alibi), men saa fekk me litt tidskrisepanikk saa no, etter eit og eit halvt doegn med bussing er me havna i Baños, Ecuador. Det er ein liten fjellandsby ved kanten av ein vulkan og er kjend for aa vera veldig naermt baade fjell og jungel samstundes som det er mange varme kjelder her som ein kan bada i. Eg er overlykkelig for aa vera i naerleiken av fjell etter gamalt, saa i morgon tidlig skal me paa ein 3 dagars ridetur i fjellheimen. Oda, meg og ein lokal guide. Trur det skal verta ei flott oppleving!

Ellers kan eg roepa at medan nord Peru var paa grensa til aa vera litt kjedelig (maa innroemmast at mesteparten vart forbikjoeyrd i nattbuss) verker Ecuador utrulig flott saa langt! Haaper berre ikkje me faar alt for daarlig tid, det er saa mange plassar aa besoeka!!

Skrivestopp

2006-12-18T23:58:00.000-03:00

Mamma er på besøk, ho liker å dansa tango. I dag dansa eg óg tango, det var kjekt. Oda er i Peru, eg skal snart til peru óg. Det er lenger frå Buenos Aires til Cusco enn frå Bergen til Stockholm. Eg må snart kjøpa flybillettar eller ta bussen i 60 timar. Det siste frister minst. Det er kjekt å vera i Buenos Aires, og eg har kanskje ferie. Det må eg bestemma meg for snart. Precrustinating er eit nytt engelsk ord for meg. Eg trur eg utset biofysikken til etter jul, då vert alt fint fram til mars. Eigentleg er eg invitert i bryllup i januar, men då er eg mest sannsynlig i Peru, Oda er allereie i Peru. I går åt eg middag med seks andre nordmenn. Det var rekord. Ellers har eg overlevd 2 fag, og gjort det ganske bra. Forstår ikkje kvifor eg har skrivestopp.

Feijoada

2006-11-25T19:56:00.000-03:00

No kunne eg vald å skriva om kor vondt eg får i magen når eg tenkjer på at eg skal ha to eller tre muntlige eksamenar og desto fleire skriftlige, kor merkelig eksamenssystemet er eller kor utrulig mykje eg må lesa før torsdag om eg skal koma meg igjennom pensum til deleksamenen.. Og om ikkje Vinícius hadde spurt meg om han kunne koma på besøk å laga feijoada, kunne nok helga mi fort vorte til ei bekymringsfull lesehelg..

Heldigvis (eller uheldigvis alt etter korleis ein ser det) sa eg altså ja til å få besøk, og det heile endte med eit stort lønsjselskap som varte frå klokka elleve om morgonen til halv sju om kvelden. Og det var såpass kjekt at eg ikkje orka å bry meg med at eg eigentleg hadde satt av iallefall halve dagen til lesing. Me var faktisk så mange som 13(!) til bords (det einaste ulovelige antalet i fylgje Alicia.. ) for å eta den brasilianske nasjonalretten feijoada.. Og for dei som ikkje veit det er feijoada ein rett med mykje svarte bønner og kjøtt frå stort sett ein heil gris.. :-) I vårt tilfelle litt oksekjøtt óg (me er jo tross alt i Argentina), men altså veldig, veldig godt! Og veldig, veldig koselig! Det endte med at Alicia og José tok over showet og stilte med alfajores, eit søtt julebrød og 3 forskjellige likørar.. I tillegg til at dei spurte alle om dei hadde ein plass å feira jul, og tilbydde dei som ikkje hadde det å koma til oss.. :-) Dei er så søte og snille!

Så mi einaste bekymring no (om ein ser vekk frå "Skolen, denne drepende kjedelige institusjonen" - sitat Erik) er at omtrent alle venane mine reiser heim til landa sine rett etter jul.. Så då er det "på an igjen.. ".

Men no, etter å ha rydda opp frå lunchen og sjekka mail, er det faktisk på tide å gjera seg klar til teater.. Høyrde eg nokon sei at eksamensperioden var ei kjedelig tid?

sumarferiehelg

2006-11-13T10:48:00.000-03:00

For ei fantastisk flott helg!
På fredag reiste eg til La Plata, hovudstaden i provinsen Buenos Aires, ein liten søt by med omtrent like mange innbyggjarar som Oslo.. Nokon chileanske venar av Katrin inviterte meg på grilling for å diskutera norsk hardrock/death metal med ein nordmann. Om dei var så veldig heldige med valet av nordmannen (meg) er eg litt usikker på, men eg kunne iallefall nikka bekreftande når eg høyrdte eit par bandnamn og til mi store overrasking var gåte eit av desse.. :-) Grillinga var nok omtrent så typisk argentinsk som den kan bli, klokka halv to (om natta) var maten klar og eg prisa meg lukkeleg for at eg hadde ete to grovbrødskiver før eg reiste heimanfrå. Uansett var det ein fantastisk fin kveld, og eg fekk mange nye bekjente som har lyst å sova hjå meg når dei reiser til BsAs.. Så får me sjå om Alicia er så glad for det! :-)

Laurdag var det sightseeing i La Plata, og for fyrste gang såg eg Cartonerarar med hest! (sjå: http://www.caballosenlaciudad.com.ar/) Cartonerane er dei som går gjennom bosset som husstandane set ut på pålar i gata, sorterer ut alt som har verdi; papir, flasker, metall, møblar++ Og sel det til dei som er villig til å betala for det.. Eg er veldig fasinert over dette "systemet" og kjem sikkert til å skriva meir om det ein annan gang! Til dømes er det eit gratis tog som cartonerane kan ta om natta ut av byen, og det toget er det skumlaste toget eg nokon gang har sett. Alle vindaugene er knust, og det er heilt ihjelrusta, fyrste gangen eg såg det trudde eg nesten det var eit spøkelsestog! Åj, dette vart ein stor digresjon.. Bortsett frå Cartonerar med hest (som La Plata offisielt ikkje reklamerer med.. ) såg me katedralen som er nærast ein kopi av katedralen i Köln, eit sykkelrace, ein veldig fin park og to fotballstadion som ikkje er i bruk lenger fordi tribunene (iallefall på det eine) raste ned under ein kamp. Det som eg synst var mest fasinerande med La Plata (som er ein liten uviktig by som ingen eigentleg reiser til) er at det var utrulig mykje grønt. Byen er gjennomplanlagt, og for kvar 7 (eller 8ande) gate er det ein plaza, medan alle gatene stort sett har trær på begge sider av vegen slik at oppanfrå ser det meir ut som ein skog enn ei gate. I tillegg var det få høge bygningar og bilane kjøyrde kanskje litt meir skapeleg enn i kapital..

For å toppa turistsumarferiehelga mi inviterte Alicia og José heile gjengen (som no består av Hugo, Emilie, Jennifer og Patrick (USA), Fred (Sveits) og meg) til marknaden i Mataderos som er det finaste markedet eg har vore på i BsAs så langt! Så i nærmare 30 varmegrader gjekk eg til innkjøp av årets fyrste julegåver! :-) Synd at eg ikkje hadde med meg så mykje pengar, for dei hadde nesten nok fine ting til å gjera ferdig alle julegåvene på ein dag.. hehe..

Men no er det klart for ei ny veka, og eg har ikkje stort meir tid enn eg treng for å få gjort spanskleksene mine før timen!

2006-11-09T00:15:00.000-03:00

Ein
må
sleppa seg sjølv
heilt, heilt
fri
for å skriva
noko
som liknar
poesi.

Skype

2006-10-23T10:12:00.000-03:00

Endelig har eg klart å få installert skype, og etter å ha snakka med Erik i går er eg "hekta". Så om de har skype kan de leggja til asvardoy, og så kan me kankje snakkast på ordentlig! :-)
Ellers er det utrulig varmt og fint no, egentlig alt for varmt til at eg klarer å konsentrera meg ordentlig for å studera.. Men dette kjem eg nok til å måtta venna meg til, sjølv om det er 30 grader no, kjem det til å verta 35-40 til sumaren..

Ulempen med å vera utvekslingsSTUDENT....

2006-10-19T23:24:00.000-03:00

.... er sjølvsagt at eg må studera. Dette innser eg med jevne mellomrom, til no med såpass jevne mellomrom at eg har klart meg med den gode gamle skippertakmetoden. Men no er eg litt bekymra. I veka som kjem har eg midtsemesterprøve på onsdag og skriftlig innlevering (ca 10 sider på spansk) til torsdag. Spesielt midtsemesterprøven bekymrer meg i og med at den er ein 4t prøve, og at det i fylgje diverse kilder er mykje lettare å stryka enn å stå på denne typen prøvar. For å ta endelig eksamen må eg altså stå..

Konklusjonen er at som utvekslingsSTUDENT må eg mest sannsynleg bruka heile helga mi på å studera, medan eg har mykje meir lyst å vera med på landet for å ri, bada og slappa av. Avogtil føler eg nesten at eg lever litt for mykje som ein argentinar..

Bileter frå Buenos Aires!

2006-10-15T16:51:00.000-03:00

No har eg endelig klart kopla maskina mi til internett, og eg har fått lagt ut nokon bileter frå Argentina! Så om de har lyst å sjå korleis Alicia og José ser ut, eller Hugo og Emilie, er det berre å gå inn på biletesida mi (link i margen).. :-) Ellers har det vore litt av ei helg! I går hadde José bursdag og heile huset var fullt av slekt og vener! Det var til og med leigd inn ei meksikansk gruppa som spelte og sang for jubilanten! Veldig artig! Og eg trur kanskje eg slår fast at "latinofamiliebesøk" iallefall er litt meir eksotiske enn norske familiebesøk!
Av andre kuriositetar har dagens søndagsavis i BsAs eit 5siders reisepotrett frå Bergen, Geirangerfjorden og Norge generelt, så det vert artig å lesa kva argentinarane synst om oss! :-)

Iguazú!

2006-10-11T11:05:00.000-03:00

Om nokon har sett "the Mission", saa veit de at Iguazú er flott og fasinerande, om de ikkje har sett den kan eg sei at det er verdas stoerste vassdrag, og om ikkje dette hjelper kan du tenkja deg at du har ei gigantisk stor elv med usannsynlig store mengder vatn, saa plutselig ein dag forskyv jordplatene seg litt og vips, den store elva som pleide aa renna rolig i gjennom jungelen har faatt eit fall paa 80 meter! Resultatet kan verta vilt, vakkert og vannvittig kraftfullt! Resultatet kan verta .... tatatatatatat... Iguazú!

Men dette var eigentleg ikkje meininga aa vera ei hylling til Iguazú aleine, men heller ei lita skildring av mitt moete med herlegheita! For om ein fyrst skal ut av BsAs for aa trekka litt frisk luft, kan det umulig finnast ein flottare plass aa gjera dette enn i Iguazú. Og det var noko slikt Jo og eg tenkte natt til fredag etter aa ha sett ein utrulig trist film og drukke litt raudvin. Kva med aa byta ut asfalt og bilar med gras, vassdrag og slangar?

... slangar!?! Jepp, har ikkje sett mindre enn to stk! Eine kryssa vegen me gjekk paa omtrent ein meter framfor meg, og den andre aala seg gjennom nokon trer inne i skogen. Og eg som er livredd for slangar! Det gjekk heldigvis veldig bra, av ein eller anna mystisk grunn synst eg hoggorm er eklare enn desse to (ufarlige?) slangane i jungelen.. :-) Ellers har me sett fantastisk mange flotte sumarfuglar, fuglar, Koyoter (Coatí), oegler og andre spanande dyr. Noko med det flottaste var nok naar me var paa fullmaane tur til "Djevelgapet" (Devils throat) og kjente den utrulige krafta vatnet har. I dagboka til Nuñez, den fyrste kvite som saag vassdraget, stod det at vatnet spratt dobbelt saa hoegt opp att etter aa ha truffe bakken.. Haaper eg kan faa lagt ut nokon bileter etter kvart!

Apropo bileter, saa var Jo (venninna fraa BsAs, skribent og til tider fotograf) saa uheldig aa oydeleggja Canon kameraet sitt medan me var i nasjonalparken, saa i gaar var me ein liten tur til Paraguay for aa proeva aa kjoepa eit nytt! Teknologi er nemlig latterlig dyrt i Argentina, og difor reiser alle argentinarar (og brasilienarar) som bur paa grensa til Paraguay der for aa handla.

No har det seg saann at uansett kven ein spoer, og om kva ein spoer her saa faar ein heilt forskjellige svar. Til slutt valde me difor aa hoyra paa eigaren av hostellet vaart som sa at butikkane i Paraguay var opne om morgonen og fraa seks og utover om kvelden. Det viste seg aa ikkje vera saa lurt. Naar me kom til Ciudad Este i Paraguay klokka seks om kvelden heldt dei paa aa stenga alle butikkane og etterpaa oppdaga me at alle bussane slutta aa gaa paa denne tida óg. Heldigvis moette me ein liten gut paa aatte aar som viste oss vegen til den einaste kveldsopne butikken i byen. Det var ein fantastisk soet gutt, han viste oss rundt og formana oss om aa passa paa veskene vaare, vera forsiktig med det eine og med det andre. Han tilbydde oss til og med aa visa oss vegen til eit hotell for natta, i og med at det ikkje gjekk fleire bussar for aa koma seg heim. Mest sannsynlig tjener han inn pengar til heile familien (paa 12 pers) med aa visa rundt og guida forvirra turistar, eit fantastisk businiss talent! No slapp me heldigvis aa ta oss inn paa hotell i Paraguay, den einaste kveldsopne butikken hadde 4 vaktar med maskingevaer og ein eigen skyssbil til Foz de Iguazú i Brazil. I fylgje butikkdamene var det daa enkelt aa ta buss derifraa tilbake til Argentina, dette hadde nok vore riktig dersom det framleis gjekk bussar, men i fylgje alle vaktane og billetoerane paa bussterminalen var dei slutta aa gaa for kvelden.. Daa var det slutt paa vatn og tolmod og me endte opp med aa ta taxi tilbake til vaart kjaere hostell. For aa avslutta den innhaldsrike kvelden aat me paa yndlingsresturanten vaar, og vart kjend med eit ektepar fraa ein liten by 5t fraa BsAs som inviterte oss paa helgetur der for aa eta grillmat og verta kjend med eit prosjekt der besteforeldre les historiar for ungar. Saa kanskje det vert neste eventyr! :-)

Men no trur eg nok det er tide for aa vaaga seg ut i regnet.. Etter 4 dagar med knallsol og godt over 30 grader (litt for varmt for meg), har det poesregna i heile dag. Saa i staden for aa bruka dei siste timane mine i Port de Iguazú paa aa utforska smaabyen og kjoepa litt suvenir endte eg opp i den toerre og airkonditionavkjoelte internettsjappa.. Og om nokon timar er eg tilbake i BsAS!

Sidan sist..

2006-10-05T19:30:00.000-03:00

Har eg vore i Colonia (Uruguay), paa ballett og eg har skrive oppgaava.. Colonia var ein fantastisk soet liten by berre 3 timar med baat fraa BsAs, og eg likte den verkeleg. Nesten ingen bilar og smaa trange gater med brostein! Digg aa koma seg litt vekk fraa storbyens mas og kjas!! (For ein herleg klisjé..) Ellers snakka eg med Chritine paa msn, og ho tipsa meg om ei sida som eg synst var veldig morosam. Heimesida til dei eg gjekk paa barneskule med! Sjekk spesielt ut "Det som angaar deg" der du ser bilete av det viktigaste: http://www.fjellskalnes.piczo.com/?cr=5&rfm=y

Koselig i koe!

2006-09-18T20:32:00.000-03:00

Teater Colòn (http://www.teatrocolon.org.ar) er saa vidt eg veit det stoerste teateret i Argentina, og om ei veka stenger det for 2 aars oppussing. No har eg gaatt i 2 mnd (!) og tenkt at eg har lyst aa sjaa ei oppsetting der foer det stenger, og i dag fekk eg endelig komt meg aa kjoept billettar!

Aa kjoepa billettar er ikkje alltid saa enkelt, i dag maatte eg staa i koe i nesten 1.5 time. I saanne tilfeller er det veldig greit aa ha nokon aa snakka med for aa faa tida til aa gaa, og saann vart eg kjent med mi nye venninna Claudia. Ho er fraa Tyskland og studerer sosiale fag ved UBA, og paa tirsdag neste veka (heilt tilfeldig same dagen som Trygve og Anna) skal me paa ballett og sjaa Svanesjoen av Tchaikovzky.

Teater er her som dei fleste andre plassar litt dyrt, men sidan dette var ein koselig koe var det ei argentisk dama som sa at ho kunne kjoepa billettane til oss saann at me fekk dei for halv pris! Og som om ikkje dette var nok, var det eit par koselige argentinarar til som fortalde oss om teateret og om den store ballettdanserinna som kjem fraa NY for aa dansa laurdag og sundag. Det heile endte altsaa med ein morosam koesamtale foer Claudia og eg gjekk paa kafè, drakk kaffi og diskuterte dei rare argentinarane..

Vaar tralalala vaar trallala vaar tralalala vaar!

2006-09-16T19:24:00.000-03:00

Endelig er det vaar, og eg er vorten skikkelig solbrent!! Kven skulle tru at 2,5 timar fotball ein formiddag mellom klokka tolv og halv tre skulle enda opp i (knall) raud nasa og raude kjakar?? Tydeligvis ikkje meg, men neste fotballtrening stiller eg med solkrem!!

Eg har altsaa funne meg eit fotballag i Buenos Aires, ikkje eit heilt ordentlig fotballag, men bra nok for meg! Kvar laurdag (saa lenge det ikkje regner) er det trening for alle jentene paa UBA, og det er goey! I dag fekk eg skryt av ein gamal mann som sat og saag paa oss.. hoho.. Men eg har litt problem med aa "snakka fotball" paa spansk.. I dag ropte alle "skyt, skyt, skyt". .Men eg forstod ingenting! Eit par treningar til saa tenkjer eg at eg er litt meir med!

Ellers alt vel, har tatt eit par "vegvalg" som generelt gaar ut paa at eg tar 2 fag og gaar paa spraakskule ein dag i veka.. Det betyr at eg har saa mykje fritid som eg ikkje har hatt paa mange aar, men i tillegg har eg saa mykje lekser som eg ikkje har hatt paa mange aar.. hmm. Dersom eg altsaa klarer aa bruka fritida paa aa gjera leksene burde alt bli bra!! Og naar det gjeld lekser har eg gjordt mi fyrste ordentlige leksa paa spansk, - 7 (!) maskinskrivne sider der eg drofter skulegangen min og laerarane mine opp mot ulike teoriar! Eg er ganske imponert sjoelv!

Dess meir vaar det vert, dess tydlegare trur eg det vert aa sjaa at eg ikkje er Argentinsk.. Eg ser visst veldig annleis ut med heile meg, - men medan eg gjekk og hutra og fraus i lag med argentinararne i vinter er eg no klar for aa bruka alle sumarkledene mine!! Ein typisk dag paa veg til skulen er altsaa godt over 20 grader, mange argentinarar i dongeri, fleecejakke og liknande + ein rar nordmann med knebukser og singlet.. Mest sannsynleg oever argentinarane seg til sumaren naar det vert verkelig varmt, og eg trur kanskje at eg boer byrja med det same. Saa sjoelv om det er litt trist, skal eg proeva aa spara paa knebuksene mine saa lenge som eg klarer aa halda meg!

Men no skal eg planleggja og dikkedera,- eg skal nemlig ut paa bydn i kveld! (For fyrste ordentlige gang etter eg var med telefondama til trygve i provinsen.. ) Til vanleg har nemlig "ut paa byn" prosjekta mine faatt ein tendens til aa enda opp paa ein restaurant (det er saa utrulig masse god mat her) eller paa ein bar.. Men i kveld skal det dansast!

¡Un besito!

eit aar eldre. Framleis like surreta..

2006-09-05T16:41:00.000-03:00

Saa er eg altsaa vorte 23 aar, men det foeles ikkje like gamalt som det hoyres ut.

Generelt virker argentinarar veldig mykje yngre enn dei er. Eg lurer paa om det er fordi dei bur saa lenge heime hjaa familiane sine, eller om dei berre er yngre fordi dei bekymrer seg mindre? Det er litt fasinerande, for bortsett fraa at dei over 30 har opplevd 80-talet er det ikkje saa store forskjellar (saa vidt eg kan forstaa) aa finna.. Betyr dette at eg byrjer aa verta gamal eller betyr det at alder ikkje har noko aa seie? hmm.

Ellers feira eg bursdagen min med "familie og vener" her i huset mitt. Det var veldig koselig. Trygve (og alle i huset) hjelpte meg aa laga fiskegryta og dessert, og sidan det var fyrste gangen eg aat fisk i BA, kan de tru det var godt! Og aa arrangera middagsselskap her er og veldig goey sidan ting stort sett er veldig billig, og det t.d. gaar an aa kjoepa inn vin til maten, likoer til desserten o.s.v. Uheldigvis var ikkje dulce de leche (hapaa) likoer like godt som det kan hoyras ut. No er forresten forhaapentligvis snart datamaskina mi paa internett og daa skal eg legga ut bilder av kaka mi med fyrverkeri paa!

Aa ja. Apropo overskrifta. Etter eg vart 23, har eg klart aa gloeyma aa hoppa av subteen paa rett stasjon to ganger. Det gjorde eg ikkje ein einaste gang medan eg var 22.

Korleis eg vart forandra til eit monster.

2006-08-23T20:52:00.000-03:00

Eg har allereie fortald om korleis i eit svakt augneblikk gjekk med paa aa ta antibiotika mot halsverk som eg er ganske sikker paa at hadde gaatt vekk av seg sjoelv. Eg trudde som dei fleste andre at, pytt, litt antibiotika kan vel ikkje skada stort og saa lenge eg fullfoerer kuren gjer eg ikkje bakteriane motstandsdyktige og det skjer ikkje noko galt.

Ja, ja.. Saa feil kan ein altsaa ta. Som alle ordentlige medisinar kan antibiotika og ha bivirkingar, og eg viste meg aa vera allergisk. Saann gjekk det til at daa eg vakna loerdag morgon var heile meg eit heilt vannvittig stort og kloeande utslett! Det er det verste eg har sett for aa vera heilt aerlig, det gjekk berre saa vidt an aa skimta augo mine innimellom det raude opphovne ansiktet mitt og dette var dagen daa eg skulle paa min fyrste landtur ut av Buenos Aires! Heldigvis er ikkje Alicia doktor for ingenting, og eg gjekk fraa antibiotika til saers sterke allergitablettar, og ein fantastisk effektiv krem. No er eg difor heilt frisk der eg har hatt krem og nesten frisk paa resten av kroppen. Slutta med allergimedisinen i dag, saa er spent paa om det blusser opp att..

Moral; ikkje ta antibiotika utan at det er saers naudsynt! Neste gang Alicia har ein vidundermedisin mot forskjellige kvardagsplagar skal eg vera sterk og seia; Nei takk! Sjoelv om det vert paa spansk..

Ellers hadde eg ei fantastisk fin helg med Trygve, Philip og 4 andre utanfor Tigre. Fantastisk kjekt, sjoelv om eg foelte meg litt sosialt hemma med mitt groteske utsjaaande.. hehe.. Fekk faktisk tilbod om aa verta bassist i eit argentinsk band! Men eg kjem nok aldri til aa sjaa han som gav meg tilbodet igjen.. (Og det er nok like lurt, for det spoers om dei ville hatt meg med etter at dei hoeyrte meg spela.. :-) )

Og saa har eg hatt mi fyrste fysikkforelesing, og det gjekk nesten bra. Forstod ein god del og professoren verka veldig sympatisk, klassen var liten, og det verka som dei fleste kjente kvarandre. Spoers kor lett det er aa verta vener med folk, men skal gjera mitt beste! :-) I morgon skal eg ha 6 timar diaditikk, laera om aa laera, kvir meg som ein hund etter at eg kom paa at det er eit typisk snakka/kommunisera fag der det er store sjansar for at eg maa sei noko.. Huff og huff..

..men no er klokka ni og det er tid for middag! :-)

Det ordner seg alltid for snille jenter.

2006-08-14T20:04:00.000-03:00

Dermed er eg altsaa baade frisk og oppmeld i alle fag eg treng.

Heldigvis var universitetet snilt nok til aa ikkje stenga fagoppmeldinga naar fristen gjekk ut. Saa paa loerdagskvelden drakk eg raudvin og meldte meg paa mine siste to fag. No har eg altsaa 4 fag, men treng berre 3. Ta vekk det som ikkje passer inn: Cosmologi, Materialfysikk, Biofysikk og diaditikk. Eg tar i mot alle innspel med takk! :-)

Ellers har eg hatt ei veldig fin helg. Paa laurdagen kom til og med litt sol og varme. Saa det var raad aa sitja i t-sjorta i livd og sol. Det var ei flott oppleving. Eg brukte dagen til aa utforska Tigre i lag med Trygve. Tigre er den plassen alle fraa Buenos Aires reiser til naar dei har lyst aa slappa av aa vaera litt naermare naturen. Saa veldig, veldig naert naturen var det kanskje ikkje, men etter 3 veker i BA vart eg faktisk imponert over stilla, og muligheten til aa finna ein plen der ein nesten ikkje hoyrdte trafikken. Det flottaste med Tigre er vel likevel ikkje byen sjoelv, men deltaet som er rundt. Der kan ein padla/ro/reisa med baat i allemulige labyrintar av elvearmar og det verkar riktig saa toeft, sjoelv om vatnet ikkje heilt frista meg til naerkontakt.

Soendagen var eg paa eit antikvitetsmarked i San Telmo i lag med ei polsk jenta fraa skulen og ei jenta fraa Nord Argentina som gaar paa UWC i Venezuela. Ho var utrulig koslelig fortalde mykje om provinsen sin som er oppe mot grensa til Bolivia. Det hoeyrdes heilt fantastisk ut og eg satsar paa aa koma meg der eingang! Det er eigentleg mange plassar i Argentina som verker heilt fantastiske, men det er utrulig lange avstandar!! Det foeles som det meste er min 20 timar i buss vekke.. sukk.. :-) Unntaket er Uruguay som er rett over fjorden.

Men no maa eg heim aa gjera lekser. I dag saa laeraren min at ho trudde dei fraa Norge og sverige maatte vera dei mest uorganiserte og late elevane i verda. Alt taler med andre ord for aa ta i eit tak i kveld! :-)

oooops, eg har gjort det igjen!

2006-08-11T21:07:00.000-03:00

Kortid skal eg klara aa laera meg aa gjera ting i god tid?

Eg har utsatt aa melda meg opp i det siste faget mitt til siste liten i haap om at det skulle dukka opp eit teikn som kunne fortelja meg kva fag eg skal ta. Eg har sjoelvsagt ikkje faatt noko slags openbaring men heller eit problem. Argentinarar er kjend for aa vera seint ute, og det er tydlegvis fleire enn meg som likar aa venta til siste liten. Naar heimesida der ein melder seg paa fag i tillegg ikkje er heilt stabil er det difor ikkje saa rart at det er heilt umulig aa logga seg inn! Utrulig irriterande!
Heldigvis er det ein utrulig hjelpsam studieveiledar paa universitetet, saa eg faar reisa aa snakka med han paa mandag saa faar me haapa det ordner seg. Visst ikkje boer det bli eit passe avslappa og deilig semester paa meg!

Som om det ikkje skulle vera nok at eg har sete i snart 2 timar paa ein internettkafe og proevd aa koma meg inn i det teite systemet er eg vorten haaplaust forkjoelt. Etter aa ha hoyrd paa at eg hosta i heile natt hadde Alicia (mor i huset) lagt ei pakke antibiotika og ein lapp om at eg maatte ta to om dagen paa frukostbordet. Eg er naturligvis svaert skeptisk, men sidan ho er lege og eg ikkje argumenterer saa godt paa spansk endaa, gaar eg no paa antibiotika. Eg haaper det er veldig effektivt og kalkulerer med aa vera frisk som ein fisk i morgon! :-)

Ellers har eg faatt meg ein ny til tider tidskrevande hobby. Sjoelv om eg sluttar paa skulen i totida kvar dag er eg sjeldan heime foer femtida. Det skuldas stort sett to ting; 1. internetcafear, og 2. butikkar (min nye hobby) . Uansett kvar ein gaar i BA er det droessevis av butikkar, det er ikkje alle som har like mange fine ting, men dei aller, aller fleste har veldig koselige butikkdamer! Saa min hobby er altsaa aa gaa i butikkar, sjaa paa klede og dilldall og snakka spansk med koselige butikkdamer! Det er veldig bra for spansken min, og for sjoelvtilliten, for eg kan fortelja dei kvar eg kjem fraa, kvifor eg er i BA, og kva planar eg har.

Utanom at det er ein koselig hobby, er det ganske noedvendig. Eg som var saa stolt over aa ikkje ha overvekt innser at eg har utrulig lite ting med meg.. Sjoelv om det er tjukkaste vinter her er den einaste jakka mi ei regnjakka, eg har berre ein stilongs, ingen vanntette sko ++ Og sidan eg alltid bruker laaang tid paa aa finna ting eg liker, mangler eg framleis det meste. Lurer paa kor mange veskebutikkar eg t.d. har vore paa. Men dei har stort sett berre anten billige, stygge plastikkvesker eller skinnvesker som sjoelv om dei er billige likevel er veldig dyre saa lenge eg ikkje har funne den "perfekte". Jaja.

Ellers var Trygve, Ole M, eg ++ ute i forgaars og aat paa ein veldig fin resturant! For 70 kr fekk ein saa mykje mat ein ville, ei eining alkohol (ei flaska vin), og dessert.. nam.. Eg trur kanskje det var det beste kjoettet eg har ete! Nam, nam, nam.. Forstaar ikkje korleis det gaar an aa grilla oksekjoett saann at det smelter paa tunga.. hmm. Blant dei som var med og aat, var det ein Argentinar som har lyst aa reisa til NTNU paa utveksling.. Saa det var litt artig, verda er sjeldan saa stor som ein skulle ha trudd!

Aa ja, i gaar var eg paa ein konsert i San Telmo, ein av "tangobydelane" i BA. Det var to avdanka argentinske heltar som spela, og han eine var saa stein at han la seg ned paa scena under ein gitarsolo for aa slappa av litt, i tillegg til at ein scenearbeidar tok fraa han gitaren saa han ikkje skulle knusa den.. Heilt utrulig at han klarte aa synga! Kanskje ikkje saa rart at eg foretrakk han andre! Han var til gjengjeld veldig flink, han hadde med seg 3 utrulig gode gitaristar (+ bass og kongas) og dei spelte ein blanding av rock, tango og folkemusikk som eg likte veldig godt! Sjeldan 4 gitarar i lag vert saa bra!

Hmm, ein ting til. Er det nokon som veit kva som skal til for aa bli spansklaerer i Norge? Den eine laeraren min har saa lyst aa reisa til Norge, og det hadde vore koselig aa kunna hjelpa ho for ho er fantastisk koselig!!

Men no har eg vore her i godt over 2 timar, er tom for snytepapir og har framleis ikkje kome meg inn paa dei teite universitetssidene.. Trur rett og slett eg resignerer og leiger meg ein dvd. Er aleine heima i kveld og gler meg til aa slappa av aa sjaa film nr 2 paa 3.5 veker! I tillegg trur eg at eg skal kjoepa meg ei alfajore, eit eksempel paa fantastisk gode argentinske soetsaker!

Betre seint enn aldri!

2006-08-06T18:42:00.000-03:00

Ette 2.5 veker i Buenos Aires har eg altsaa klart aa ta meg saman aa bruka dei 5 minutta som trengs paa aa oppretta ein blog.. Utrulig..

Det er forsaavidt mykje som har skjedd desse vekene som kunne ha fortjent ein liten plass her. Eg kunne til doemes ha fortald om den lange reisa, fyrste intrykket mitt av familien eg bur hjaa, fyrste intrykket mitt av Buenos Aires (som er gigantisk svaer), kor koseleg det var aa moeta Ole Martin og Trygve etter aa ha vore to dagar "aleine" i BA, korleis eg kom ein dag for seint til aa faa vera med paa spraakskulen til UBA, men fann meg ein anna som er mindre (og har koselegare laerarar?), korleis det foeltes aa ha min fyrste "ordentlege samtale" paa spansk, om daa joggeturen min i nabolaget vart til eit orienteringsloep der eg kappsprang med moerket og ikkje minst om daa himmelen opna seg over BA og det hagla ned livsfarlege hagl i 5cm-diametersklassen som oeydela taxiar for millionar og skada 14 menneske (og om kor utrulig usannsynleg vaat eg var den dagen).

Men det kunne sikkert nesten vorte ei lita bok allereie saa eg skal noeya meg med aa fortelja litt generelt om BA saann som eg opplever byen. Eg bur hjaa ein familie i ein bydel litt utafor sentrum (20min m tog og 30 min m subte), dei er veldig koselege og eg faar ovd mykje spansk.. Ellers har eg eit bra intrykk av Argentinarar, eg er litt overraska av at dei fleste ikkje snakker med framande paa buss/subte/tog slik som eg trudde alle utanfor Norge gjorde. Generelt synst eg at Argentinarar er litt lave, paa same maate som dei synst eg er usannsynleg hoeg. I motsetning til Trygve har eg sett mange argentinarar med briller, og dei fleste gutane har litt halvlangt haar, helst litt tendens til hockey, og alle er eigentleg meir "trendy" enn eg hadde forventa.. Men det er gruelig kaldt her! Eg har budd i ullunderty, stilongs, ull ditt og ull datt men likevel frose meg halvt i hel.. Det er nemlig ikkje ofte nok kaldt her til at ovnar og innandoers oppvarming er eit stort satningsomraade.. Heldigvis er det litt varmare i gaar og i dag..

Og naar me fyrst snakker om i gaar kan eg jo fortelja om mitt fyrste besoek i provinsane til Buenos Aires. Det bur 3 mill menneske i BA, i tillegg bur det mangfoldige menneske i omraada rundt byen. Omraada rundt BA er generelt fattigare enn sjolve byen, og medan mange fraa provinsane reiser inn til BA for aa arbeida, har eg inntrykk at det er veldig faa fra BA som reiser ut til provinsane visst dei ikkje maa. Eg var altsaa ute aa dansa med Patricia (telefondama til Trygve) paa favoritt bolitchen hennar. Det var ein veldig koselig uteplass med bra musikk, biljard, latterlig billig oel, masse kjekke folk (Patricia kjente omtrent alle) og best av alt; dei aller fleste gutane var veldig flink aa dansa salsa! (Ein slags forenkla og meir "rocka" versjon som passa meg veldig bra). Iallefall, eg hadde det utrulig artig eg, og alt var vel aa bra til eg i 4-tida fann ut at det kunne vera lurt aa koma seg heim. Taxiane koeyrer ikkje ut i provinsane, dei har nokon eigne firma som formidler transport som dei kaller Remiser. Uansett. Haaplaust aa faa taxi og totalt haaplaust aa faa tak i Remis, Patricia ringte 1000 ganger og eg det same. Det skulle aldri ta meir enn 15 min, men dei kom aldri. Til slutt endte det med at eg tok buss inn til byn i 9-tida, tok taxi fraa byn og kom meg heim i 10-tida.. Saa i dag stod eg opp klokka fire og foeler meg ganske troett. Det dummeste er at eg eigentleg skulle paa eit marked med to fraa spraakskulen min kl 2, men det vart det ikkje noko av. Ja, ja..

hehe, sjoelv om eg nesten nett er staatt opp naermer det seg faktisk middagstid.. Og eg som tenkte eg skulle oeva litt spansk saann at eg kjem meg inn paa spraakskulen til UBA..

¡Hasta luega!